What I've Blogged For
Hindi ako pumasok ngayon hehe. Bakit? 'La lang, para ba mag-blog? Pwede hehe. Hindi BIRO lang. Hindi ako pumasok kasi sa sobrang pagkatamad ko sa mga nagdaang araw, kailangang matapos basahin ang ilang chapters sa Cost Accounting para sa 1st quiz namin bukas. Kung marami na sana akong nabasa, pumasok dapat ako ngayon. Eh ano pang ginagawa ko dito bakit hindi ako nagaaral? Kasi medyo natapos ko na hehe. Akala ko mahaba-haba pa ang kailangan kong basahin eun pala kahit pumasok pa ako, matatapos ko rin naman. Tsk sayang tuloy "absent" na naman ako. Well, pahinga muna ang lolo niyo medyo hindi rin maganda 'pag nasobrahan sa pag-aaral eh. Para sa akin mas mabuti na ang kulang kaysa sobra hehe. Do I make sense? Hindi sa iba, pero sa akin oo hehe. Tska isa pa, iba ang takbo ng utak ko 'pag nag-cracramming, mas naiintindihan ko ang binabasa ko hehe. Ooops ano nga ba ang pinangako kong "entry" from my previous entry? 'Yunnn, naalala ko na, kung bakit hindi ko basta-basta iiwan 'tong blogging. Kaya what i've blogged for nga ba??
I've blogged for ME, as simple as that hehe
But let me elaborate on that one. Sabi ng marami, "to express myself." Hmmm eh bakit kailangan pang ilagay sa Net at makita ng buong mundo, kung pwede namang ilabas ang saloobin sa isang diarrhea ayyy DIARY pala. Well, sino nga namang makakabasa ng diary kundi ang may-ari lang, hindi ba? Nasaan ang tinatawag na "readers?" Tska isa pa, hindi naman ako bakla para bumili ng sariling diary na may lock pa, babae lang kasi ang madalas gumagawa ng mga ganung chuva ek ek. Tarushhh haha
Totoo, na nag-bloblog ako kasi may nagbabasa. Pero I'm NOT into quantity, but I'm into the QUALITY of readers. Ibig sabihin lang nun(in my own case) ganito: Kung mapapansin ninyo, wala akong maikling entry, kung meron man, hindi ko napansin, kasi nga pagkaalam ko wala talaga akong maikling entry, puro mahahaba. Kaya sa dinami-dami ng mga blogs na nagsusulputan, sino ba namang may oras magbasa ng mahahabang entries? Kung meron man, sobrang kaunti lalo na 'pag wala kang kakilala masyado na nagbabasa ng mga entries mo. Kaya nga dahil sa haba ng mga entries ko(o dahil walang kwenta na rin hehe), I doubt that I could ever gain many readers, pero ang mga "kaunting" readers o ang nagbabasa ngayon na pinagtiyatiyagaan ako, ibig sabihin may quality ka nga talaga, anong quality naman ang meron ka? Ano pa? Edi PATIENCE hehe. Maraming bloggers ang may "concern" sa kanilang mga readers, mostly ganitong concern: GAANO SILA KARAMI? Katulad nang nasabi ko, wala akong pakialam talaga kung isa lang ang nagbabasa nito, basta mayroong nagbabasa, OK na ako. In short, I don't blog to gain many readers 'cause as I've just said, I've blogged for ME. And besides, if one honest voice is louder than the crowd, could it be one quality reader is more than traffic hehe?
Secondly, ngayon lang ako nakakita ng mabangis na paraan kung saan pwedeng i-project ang talent mo kung ikaw ay mahilig both sa web development/design and writing. Hindi mo magagawa yun sa diary kasi wala namang HTML dun hehe. Eh nagkataong mahilig ako sa dalawang un at eung paraan na un ay MABANGIS nga para mai-project ang mga ek ek.
Ito ang pinakaimportante sa lahat kung bakit pa ako nagpapatuloy mag-blog. 99.9% sa loob lang ng isang araw, madalas ganito ang lumalabas sa bibig ko: "Tsong, paano 'pag insignificant ang amount ng underapplied o overapplied factory overhead, tama bang i-charge na lang 'to sa cost of goods sold?" Sa madaling sabi, puro na lang Accounting ang lumalabas sa bibig ko and therefore what's the effect? Sa sobrang busy, minsan nakakalungkot isipin na majority of all accounting students have never REFLECTED since the time they became so preoccupied with such "hellish" course. That's the reason why I've blogged and that's to basically reflect 'bout myself by writing it through this. Kung hindi naman Accounting, I doubt it if you can decide to tell what's inside you or even your problems to your daily acquaintances. Pwede sa isang tao lang, pero you can't expect him/her to be "available" always. Madalas niyo sigurong pag-usapan magkakaibigan ay mga JOKES at tuksuhan tungkol sa mga ka-loveteam ng bawat isa. Totoong sukang-suka na rin tayo minsan sa ganitong banatan o buhay na rin. Nasa gimikan ka man o wala, maniwala ka man sa akin o hindi, nasa magandang CONVERSATION pa rin nakasalalay ang lahat. Kaya kahit nasa gimikan ka man gabi-gabi, kung walang kwenta ang magiging "usapan" at puro na lang sayawan, pustahan tayo, malulungkot ka pa rin. Kaya sa blog, pwedeng mabuhos ang lahat kung wala kang matinong kausap sa araw-araw. So is it logical for me to conclude na wala akong matinong kausap araw-araw? Kinda hahahaha
I've blogged for ME, as simple as that hehe
But let me elaborate on that one. Sabi ng marami, "to express myself." Hmmm eh bakit kailangan pang ilagay sa Net at makita ng buong mundo, kung pwede namang ilabas ang saloobin sa isang diarrhea ayyy DIARY pala. Well, sino nga namang makakabasa ng diary kundi ang may-ari lang, hindi ba? Nasaan ang tinatawag na "readers?" Tska isa pa, hindi naman ako bakla para bumili ng sariling diary na may lock pa, babae lang kasi ang madalas gumagawa ng mga ganung chuva ek ek. Tarushhh haha
Totoo, na nag-bloblog ako kasi may nagbabasa. Pero I'm NOT into quantity, but I'm into the QUALITY of readers. Ibig sabihin lang nun(in my own case) ganito: Kung mapapansin ninyo, wala akong maikling entry, kung meron man, hindi ko napansin, kasi nga pagkaalam ko wala talaga akong maikling entry, puro mahahaba. Kaya sa dinami-dami ng mga blogs na nagsusulputan, sino ba namang may oras magbasa ng mahahabang entries? Kung meron man, sobrang kaunti lalo na 'pag wala kang kakilala masyado na nagbabasa ng mga entries mo. Kaya nga dahil sa haba ng mga entries ko(o dahil walang kwenta na rin hehe), I doubt that I could ever gain many readers, pero ang mga "kaunting" readers o ang nagbabasa ngayon na pinagtiyatiyagaan ako, ibig sabihin may quality ka nga talaga, anong quality naman ang meron ka? Ano pa? Edi PATIENCE hehe. Maraming bloggers ang may "concern" sa kanilang mga readers, mostly ganitong concern: GAANO SILA KARAMI? Katulad nang nasabi ko, wala akong pakialam talaga kung isa lang ang nagbabasa nito, basta mayroong nagbabasa, OK na ako. In short, I don't blog to gain many readers 'cause as I've just said, I've blogged for ME. And besides, if one honest voice is louder than the crowd, could it be one quality reader is more than traffic hehe? Secondly, ngayon lang ako nakakita ng mabangis na paraan kung saan pwedeng i-project ang talent mo kung ikaw ay mahilig both sa web development/design and writing. Hindi mo magagawa yun sa diary kasi wala namang HTML dun hehe. Eh nagkataong mahilig ako sa dalawang un at eung paraan na un ay MABANGIS nga para mai-project ang mga ek ek.
Ito ang pinakaimportante sa lahat kung bakit pa ako nagpapatuloy mag-blog. 99.9% sa loob lang ng isang araw, madalas ganito ang lumalabas sa bibig ko: "Tsong, paano 'pag insignificant ang amount ng underapplied o overapplied factory overhead, tama bang i-charge na lang 'to sa cost of goods sold?" Sa madaling sabi, puro na lang Accounting ang lumalabas sa bibig ko and therefore what's the effect? Sa sobrang busy, minsan nakakalungkot isipin na majority of all accounting students have never REFLECTED since the time they became so preoccupied with such "hellish" course. That's the reason why I've blogged and that's to basically reflect 'bout myself by writing it through this. Kung hindi naman Accounting, I doubt it if you can decide to tell what's inside you or even your problems to your daily acquaintances. Pwede sa isang tao lang, pero you can't expect him/her to be "available" always. Madalas niyo sigurong pag-usapan magkakaibigan ay mga JOKES at tuksuhan tungkol sa mga ka-loveteam ng bawat isa. Totoong sukang-suka na rin tayo minsan sa ganitong banatan o buhay na rin. Nasa gimikan ka man o wala, maniwala ka man sa akin o hindi, nasa magandang CONVERSATION pa rin nakasalalay ang lahat. Kaya kahit nasa gimikan ka man gabi-gabi, kung walang kwenta ang magiging "usapan" at puro na lang sayawan, pustahan tayo, malulungkot ka pa rin. Kaya sa blog, pwedeng mabuhos ang lahat kung wala kang matinong kausap sa araw-araw. So is it logical for me to conclude na wala akong matinong kausap araw-araw? Kinda hahahaha
Posted at 08:38 PM by
Sorry for my long absence btw hehe